Vrijdag 11 mei 2012

Vannacht in de trein in een coupe geslapen met 4 chinezen waarvan er één 'zwaar'gewond uit zag met leukosilk pleister op zijn pols en in zijn nek. En van de drie anderen lag degene die net als ik in het midden lag te snurken als een gek. Toch heb ik goed geslapen ondanks dat de trein af en toe zo abrupt remde dat het leek dat we een groot ongeluk zouden krijgen maar het is weer na te vertellen dus allemaal goed gekomen.

Na zo'n dikke 700 km boemelen stapten we om 7 uur vanmorgen uit de trein in Xi'an . In een stortbui liepen we het station uit naar ons hotel dat gelukkig aan de overkant van het station lag.

Na even een ontbijtje te hebben genomen waren de kamers klaar en konden we even bijkomen. Vanaf gisteren morgen 7 uur geen plekje meer voor ons zelf gehad omdat we uit hadden moeten checken voordat we naar de wang, s gingen. Toen we daarvan terugkwamen moesten we vanaf 3 tot 8 weer wachten tot we naar station gingen en we konden nog wel even snel douchen in een algemene douche van het hotel om beurten. Maar geen moment voor jezelf en van rust.

De komende dagen zowieso wel wat jachtig. Morgen vliegen we al weer door naar chengdu en overmorgen vliegen we al weer naar Lijiang waar we dan 3 nachten zullen zijn wat even een rustmomentje geeft want we leven uit onze rugzak.

Vanmorgen Xi'an verkend en de drum en belltower bezocht in het centrum. Toch een uur lopen vanaf het hotel.

We hadden steeds geluk dat er op dat moment een voorstelling was en dat was wel leuk om te zien.

Heerlijk bij starbucks een koffie met een heerlijke muffin genomen. En daarna de moslimwijk bezocht. Geen moskee gezien die de grootste van china zou moeten zijn maar wel leuke kleine straatjes met veel lekkere stalletjes met de meest exotische hapjes. Daarna aan de wandeling terug begonnen en dat was zeker 1,5 uur. Met regelmaat moet je of over of onder de weg een druk kruispunt oversteken en dat is maar goed ook want je bent je leven anders niet zeker hier in deze stad. Ze rijden hier nog chaotischer en feller dan in Beijing en je leven is je ook bij een groen voetgangerslicht niet altijd zeker. Want afslaand verkeer mag ondanks een groen stoplicht toch doorrijden.

Wij worden ook al brutaler want als je mensen voor wil laten gaat uit beleefdheid sta je er een uur later nog dus gewoon de ellebogen uit en doorlopen is ons motto aan het worden anders wordt je zelf opzij geduwd.

Het ongegeneerde staren naar ons als westerlingen is ook op het idiote af alsof ze nog nooit in hun leven iemand gezien hebben die blank is, dat kunnen we ons niet voorstellen in deze stad waar volgens mij iedere toerist die china bezoekt komt. Hun mond valt net niet open maar wat scheelt he.

Vanavond gaan we met z'n allen dumplings eten, een lokale specialiteit van deze streek. Het was heerlijk maar wel net een van der valk restaurant. Het was het betere tempo-draaien. Je kreeg op een draaiplateau steeds schalen waarin de dumplings gestoomd waren. Steeds met een andere vulling varierend van pittige kip tot groente en vier soorten vis. Heerlijk maar wel erg machtig en door het hoge tempo zat iedereen al vol halverwege. Toen op het einde kwam er nog een soep waar ze baby dumplings in gooiden en er het geloof was dat afhankelijk van het aantal dumplings er een teken aan vastzat. Ik had er vier en dat betekent 'lang leven'(hopelijk niet in een verpleeghuis) en Marianne had er 3 dat betekent dat je zo gelukkig zal blijven als je bent.

Geen slechte score voor ons dus.

Vroeg gaan slapen want we waren keikapot van de superlange nacht en brak van de treinreis.